Από το απόσπασμα “Peaceful Babies”—Contented Mothers» της Dr Emmi Pikler ( έκδοση Sensory Awareness Foundation).

Τα παιδιά, ιδιαίτερα στις πόλεις, τείνουν να κάθονται άσχημα και να έχουν κακή στάση. Δεν μπορούν να καθίσουν, να σταθούν ή να περπατήσουν σωστά, για να μην αναφέρουμε πιο περίπλοκες κινήσεις.

Αυτό βέβαια δεν είναι αυτονόητο σε κάθε αναγνώστη. Ακούω τις έκπληκτες απαντήσεις: “Τι; Τα παιδιά μου δεν μπορούν να κινηθούν;!” «Η μικρή μου κόρη μπορούσε ήδη να κάθεται όταν ήταν μόλις τεσσάρων μηνών» «Η δική μου στεκόταν ήδη έξι μηνών»… «Όταν ο γιος μου δεν ήταν ούτε ενός έτους, περπατούσε».

Τα παιδιά κάθονται, στέκονται, περπατούν και κινούνται – αυτό είναι αλήθεια. Αλλά πως? … Κουράζονται εύκολα. Πέφτουν συχνά και αδέξια. Αρκετά συχνά βλάπτουν τον εαυτό τους σοβαρά. Κάθονται, στέκονται, περπατούν κ.λπ., αλλά όχι πραγματικά….

Φυσικά, εμείς οι ενήλικες δεν είμαστε καλύτεροι από αυτή την άποψη. Πιστεύουμε ότι είναι φυσικό μετά από ένα περπάτημα μιας ή δύο ωρών να μην μπορούμε να σταθούμε στα πόδια μας άλλο, ότι μετά από μερικές ώρες καθίσματος δυσκολευόμαστε να κινήσουμε τα άκαμπτα άκρα μας. Αυτό όμως δεν είναι καθόλου φυσικό. Αν κάποιος κάθεται σωστά, το να κάθεται δεν είναι κουραστικό. Αν κάποιος στέκεται σωστά, η ορθοστασία είναι δυνατή για πολύ περισσότερο από όσο μπορούμε να φανταστούμε….

Ή, ας εξετάσουμε τα ζώα. Κινούνται με απλό τρόπο, σε αρμονία με τη φύση τους: ένα ελάφι, μια γάτα, ένας πίθηκος, ένα βουβάλι ή ένας ελέφαντας. Το μεγαλύτερο, το πιο αξιοπρεπές, το πιο αργό, το πιο δυσκίνητο ζώο, το καθένα είναι εξίσου ικανό για γρήγορη και άμεση κίνηση χωρίς να χάσει την έμφυτη χάρη του – όχι σαν εμάς που τρέχουμε μόνο δέκα ή είκοσι βήματα (για παράδειγμα για να προλάβουμε ένα λεωφορείο) τρέξτε με δύσκαμπτο και τεντωμένο τρόπο και σας κόβεται η αναπνοή για πολλά λεπτά μετά.

Ακόμη και η πιο γρήγορη κίνηση που κάνει ένα ζώο δεν φαίνεται ποτέ βιαστική. Και το πιο σημαντικό, τα μεγαλύτερα επιτεύγματα επιτυγχάνονται με την ελάχιστη προσπάθεια.

Γιατί αυτή η φυσική, ήσυχη γαλήνη, η φυσική απλότητα και αποτελεσματικότητα της στάσης και της κίνησης λείπει τόσο συχνά εντελώς στα παιδιά μας; Πρέπει να είναι έτσι;

. . . to be continued

Πηγή:

https://thepiklercollection.weebly.com/

Μια νέα εποχή βρεφικής φροντίδας

Η Emmi Pikler (1902-1984) στην αρχή της καριέρας της ως παιδίατρος, τη δεκαετία του 1930, πήγε ενάντια στις παραδόσεις και δημιούργησε μια νέα εποχή: συνειδητοποίησε ότι μια ευνοϊκή συνθήκη για την ανάπτυξη των ικανοτήτων που φέρνουν τα μωρά και τα μικρά παιδιά είναι αν μπορούν να ασκήσουν ελεύθερα τις κινήσεις τους και να παίξουν, αν ο δικός τους ατομικός ρυθμός μπορεί να αναπτυχθεί ανάλογα

Στην ανάπτυξη μιας οικείας, εταιρικής σχέσης με τους γονείς, σημαντικό ρόλο παίζει μια μέθοδος φροντίδας πλούσια σε αλληλεπιδράσεις, βασισμένη στη δραστηριότητα και τη συνεργασία του παιδιού.

Το τρίγωνο αναρρίχησης, όπως είναι ευρέως γνωστό στα ελληνικά, προέρχεται από την προσέγγιση Pikler και βασίζεται σε μια ευγενική και με σεβασμό σχέση μεταξύ ενός ενήλικα και ενός βρέφους, μέσα από τρυφερές στιγμές φροντίδας, φυσικού ρυθμού κινητικής ανάπτυξης, ελεύθερης κίνησης και αδιάκοπου παιχνιδιού.

Η Emmi Pikler μας έδειξε την υπέρτατη σημασία της Σχέσης για την υγιή ανάπτυξη του βρέφους, την οποία τώρα αποκαλούμε «προσκόλληση». 

Χαρτογράφησε τον τρόπο με τον οποίο η κινητική ανάπτυξη των παιδιών ξεδιπλώνεται φυσικά και κατέγραψε αυτά τα καθολικά, φυσικά αναπτυξιακά μοτίβα με δεκαετίες λεπτομερούς έρευνας. Η εκπαίδευση και η καθοδήγηση που σχεδίασε για ενήλικες πρόσφεραν έναν νέο τρόπο να βλέπουν και να μεγαλώνουν τα παιδιά με έναν ευγενικό και με σεβασμό τρόπο που ήταν επαναστατικός τότε, και εξακολουθεί να είναι σήμερα. 

Η Dr Emmi Pikler είναι γνωστή για τη δουλειά της στους ακόλουθους τομείς:

Φυσική Εξέλιξη Κινητικής Ανάπτυξης

Σχέσεις που βασίζονται στον σεβασμό

. . . to be continued

Πηγές:

 https://www.pikler.hu/

https://thepiklercollection.weebly.com/